"Todo rematara. Os corredores estaban valeiros e silenciosos. Portas entre abertas e duchas tinguidas polo tempo.
Barrotes enferruxados. Paredes descoidadas e sombrías. Solo a luz daba un pouco de vida nos eternos pasadizos
polos que ainda circulan imaxes do pasado. Nalguns cantos pódense contemplar sinais esquecidos e lembranzas
de dor. Ao lonxe...pódese escoitar o mar que rompe contra as pedras"
Publicado en www.veredes.es